Maignaut-Tauzia - France - 24-08-2021

Hoe is de Koorweek ontstaan? Vroeg een deelnemer laatst (tijdens m’n laatste (negende) Koorweek)
Toen mijn vriend Huib Roskam in 2004 vertelde over z'n mooie zangweek met de Engelse dirigent Paul Spicer in Italië, opperde hij om dat ook in de kerk bij ons Franse huis te proberen. Kort en goed: Huib belde Paul Spicer in UK, ik ging naar de kerk in de buurt en nog voor het einde van het jaar boekten: 8 Engelsen, 1 Duitser, 1 Israëliër en 22 Nederlanders!
Op 6 augustus 2005
begon de eerste Koorweek en zongen 32 zangers 'de sterren van de hemel' in Valence sur Baïse!



Die eerste Koorweek organiseerde ik met Huib. Hij leerde mij veel over organisatie, voorbereiding, balans, kosten, reizen en logeren. In 2006 wilde Paul Spicer nog een keer komen en opnieuw met zijn organist Mark Opstad uit Toulouse. We brachten o.a. het Requiem van Maurice Duruflé en gaven een extra concert in de kathedraal van Auch! In die dagen waren Geert, zijn vrouw en Niekie de bouwende krachten die de weken mogelijk maakten. Het vormt eigenlijk de opmaat tot de belevenissen van vandaag. In 2010 en 2013 zongen we opnieuw in Valence sur Baïse met extra optredens in de regio.



Door een koordeelnemer werden we getipt over een bijzonder logeeradres in Saint-Nectaire - Auvergne. Het hele verhaal van Niekie en haar vriend die ze daar had ontmoet staat op deze website. Het vormde eigenlijk de eerste aanzet naar een nieuwe Koorweek in Saint-Nectaire. Er moesten wel vele bezoekjes voor plaatsvinden aleer het ijs brak, om te mogen zingen in de prachtige romaanse kerk aldaar. En zomaar 'vriendjes' worden met een Nederlander... viel niet mee(..). Hoe dan ook in 2015 logeerden we in Castel Marguerite en klonk het eerste concert op 15 augustus 2015 in de Église de Saint-Nectaire.



Na de laatste Koorweek juli 2017 is eigenlijk meteen al het plan gemaakt voor de volgende week in 2018! Het was soms heel spannend in de afgelopen 4 jaar en vooral die laatste ca. 15 maanden is dat voor iedereen duidelijk. Samen met Ada en Kees gingen we vol enthousiasme aan de slag. Maar dan volgen er voor ons privé een aantal ingrijpende gebeurtenissen... Bij thuiskomst vanuit Frankrijk overkomt ons - op amper 100 m van ons huis - een ernstig auto-ongeluk door een dronken/drugs automobilist. Na 2 operaties en anderhalf jaar herstellen brak er een lastige tijd aan. De concentratie en motivatie was even weg.

In 2019 liepen - ondanks het gemak van e-mail en appen - eerder gemaakte koorweekafspraken - over logeren en studeren - helaas mis. Elke keer als ik weer werkte aan m’n koorpagina - en dat is bijna dagelijks - vroeg ik me af: zal het ooit nog lukken? Niet iedereen is steeds in de gelegenheid om weer mee te zingen. Voor de één spelen de jaren en de ander is onzeker of bang. Het is en blijft toch een hele onderneming om aan een Koorweek mee te doen. Vooraf studeren, een repetitie ver van huis ergens in Nederland, en de - aanzienlijke - kosten, vragen altijd veel van de deelnemers. Ook organisatorisch is het altijd spannend.



Zo moest onze gedreven pianist Ank Geul dit voorjaar door ernstige ziekte afzeggen. (Klik even op haar naam voor passie, concentratie en emotie.., zeldzaam!) De opname uit 2013 is gemaakt tijdens een extra concert op zondagmidag in het kleine dorpskerkje op de heuvel in ons dorpje Maignaut-Tauzia. Dan belt onze(reserve-) pianist/dirigent Anton Stiller die niet vanwege corona, maar door een val en gebroken vinger op het laatste moment moest afhaken. (Op onderstaande opname speelt hij samen met zijn toen 14 jarige dochter)



En dan laatst op 26 juni vertelde Hans Trip in Apeldoorn over de problemen met zijn oog. Tot 30 juli wogen we dagelijks de kans of alles wel door kon doorgaan. Dagelijks zoeken wat wel en niet kan en mag. Maar voor en door Hans en Ingrid keerde het tij. Gelukkig! Omdat de - aanvankelijk grotere - groep tijdens anderhalf jaar corona qua stemmenbalans wat uit balans was geraakt,  besloot ik kort voor de eerste kennismaking in Apeldoorn alsnog een keer te adverteren met amerk.nl - niet op facebook maar gewoon ouderwets in de kranten Parool-Trouw-Volkskrant - teneinde nog wat mannenstemmen te werven(..). Wat een verrassing, als er dan direct 14 zangers reageren! (En wat voor zangers!) Zingen maakt duidelijk iets los! Het was een verrassende ontmoeting daar in Apeldoorn. Ruim de helft van de groep had ik nog nooit ontmoet of gesproken. Alleen al de spontane hulp en beschikbaarheid door de apgen groep om de prachtige zaal te mogen gebruiken voor onze kennismaking voelde zo goed. Dankzij de spontane zangklanken in de zaal door Jan en Anneke, werd de rode loper als het ware uitgerold! Prachtig! En als dan weer na zo'n lange tijd het prachtige 'Locus iste' klinkt, dan raakt me dat intens...



Door corona boden we de latere inschrijvers aan te wachten met betalen tot de definitieve beslissing er was. En nog voor vertrek was alles rond! Top!! De reis kon beginnen! Eindelijk was de groep dan in Saint-Nectaire - en na een weg van bijna 4 jaar voorbereiden - konden we weer zingen. Vanwege vele bezoekers en rondleidingen in de kerk was repeteren er nooit toegestaan. Maar nu - na jaren ervaring met onze groep - voor het eerst wel vanaf 17 u. Door de landelijke sluiting van gemeentelijke zalen konden we 's morgens niet studeren in de ons eerder toegezegde gemeentezaal. Catherine regelde een alternatief in een oud Hotel. Maar na de eerste aanblik – daags voor aanvang – besloten we toch liever een (frisse) vergaderzaal in Hotel Mercure te huren.


klik op foto voor detail

Onzeker bleven de wisselende overheidsbepalingen. Zowel voor onze reis, als tijdens het verblijf. De vele - soms moeilijke gesprekken - met de uiteindelijk verantwoordelijke Catherine, bleek de band tussen haar en ons Coueur3couleurs alleen maar steviger te hebben gemaakt(..) Enfin.. de (knuffel) beelden tijdens het afscheid spreken! En juist daarom voelt het doorgaan van deze Koorweek voor mij als een groot cadeau! En nu nog extra vanwege de vele leuke reacties! Dat begon na afloop van de bijeenkomst in Apeldoorn tot de week zelf! Nu, met de terugblik op onze week en het concert, voel ik me - als een geslaagde leerling - in een stemming om dankbaar de vlag uit te steken!! Met bijzondere dank aan mijn grote vrienden Kees en Ada!

. .

Zonder samenwerking geen Koorweek!

Wie weet tot een volgende (tiende) Koorweek (jubileum) ontmoeting!
Met een hartelijke groet,





 

 

terug naar de amerk indexpagina